خدا...
ملاصدرا می گوید: (چ خوش تیپ بوده ...! )
خداوند بی نهایت است و لامکان
اما، به قدر فهم تو کوچک می شود
و به قدر آرزوی تو گسترده
و به قدر ایمان تو بزرگ
یتیمان را پدر می شود و مادر
محتاجان برادری را برادر
عقیمان را طفل
ناامیدان را امید
گمگشتگان را راه
در تاریکی درماندگان را نور
رزمندگان را شمشیر
پیران را عصا
محتاجان به عشق را عشق می شود
به شرط اعتقاد
به شرط پاکی دل
به شرط طهارت روح
به شرط پرهیز از معامله با ابلیس
بشوئید قلب هایتان را از هر احساس ناروا
و مغزهایتان را از هر اندیشه ی خلاف
و زبان هایتان را از هر گفتار ناپاک
و دست هایتان را از هر آلودگی در بازار
و بپرهیزید از ناجوان مردی ها، ناراحتی ها، نامردی ها
چنین کنید تا ببینید چگونه
به سفره ی شما با کاسه ای خوراک و تکه ای نان می نشیند
در دکان شما کفه های ترازویتان را میزان می کند
و در کوچه های خلوت شب، با شما هم آواز می شود
مگر از زندگی چه می خواهید، که در خدایی خدا یافت نمی شود؟!
