شعر آدم را خلاصه می کند،


کم حرف می کند و بر س ی ن ه کلمات می فشارد.


شعر رسانه شخصی است، رسانه همراه.


مثل گوشی موبایل که همه چیز را درباره ما می داند


و می داند منتظر کدام تماس هستیم،


کدام پیامک را بی پاسخ گذاشته ایم


و کدام شماره را از یاد برده ایم؛


شعرها به خوبی میدانندکه "ما هرگز آن آدم سابق نبوده ایم."